RSS

Blog

Παιδική Πλατυποδία

Η παιδική πλατυποδία είναι γνωστή σε όλους τους γονείς και πολλές φορές ξεκινούν από πολύ νωρίς να ανησυχούν και να κάνουν μόνοι τους τη διάγνωση “το παιδί μου έχει πλατυποδία”. Η πλατυποδία είναι εκείνη η κατάσταση του ποδιού, στην οποία υπάρχει μερική ή ολική εξάλειψη της ποδικής καμάρας όταν το παιδί στέκεται όρθιο. Μέχρι την ηλικία των τεσσάρων ετών, υπάρχει μία εικόνα πλατυποδίας σε όλα τα παιδικά πόδια η οποία όμως είναι ψευδή. Έχει προνοήσει η φύση ώστε η ποδοκνημική άρθρωση να έχει αρκετό ποσοστό λίπους στην περιοχή, το οποίο  λειτουργεί ως προστατευτικός μηχανισμός  στις πολυάριθμες πτώσεις των παιδιών. Το λίπος αυτό υπάρχει σε όλο το μήκος του πέλματος και φυσικά και κάτω από την καμάρα την οποία τη “γεμίζει”. Δεύτερος και σημαντικός λόγος που τα παιδιά παρουσιάζουν αυτή την εικόνα πλατυποδίας, είναι πως δεν έχουν περπατήσει αρκετά και δεν έχουν δυναμώσει οι μυϊκές ομάδες των ποδιών τους. Αυτή η ηλικιακή χαλαρότητα στους μυς και στους συνδέσμους, βελτιώνεται  όσο το παιδί περπατάει, ασκείται και μεγαλώνει. Τέλος, το βρεφικό πόδι έχει κυρίως χόνδρο και όχι οστό μέχρι την ηλικία των δύο ετών. Τα οστά ολοκληρώνουν την τελική τους εικόνα και σκληρότητα στα 18 έτη. Παρόλο που ο αρχικός σχηματισμός της καμάρας είναι εμφανής στην ηλικία των τεσσάρων ετών, ο ουσιαστικός σχηματισμός της καμάρας είναι μία διαδικασία που ολοκληρώνεται στην ηλικία των εννέα ετών, όπου τα μαλακά μόρια και οι μύες έχουν σκληρύνει αρκετά ώστε να  συγκρατούν το πόδι σωστά.

Η παιδική πλατυποδία έχει πολυπαραγοντικά αίτια και φυσικά και κληρονομικότητα. Η πρώιμη αντιμετώπιση η οποία ξεκινά περίπου στην ηλικία των τεσσάρων ετών, θα εξασφαλίσει το μέγιστο του θεραπευτικού-παρεμβατικού αποτελέσματος και θα μειώσει πόνους και κόπωση που ενδέχεται να εμφανιστούν στα πόδια του παιδιού κατά τη βάδιση ή τον αθλητισμό, καθώς και φθορές από μονόπλευρα φορτία που ενδέχεται να δεχθεί το σώμα του. Σε βάθος χρόνου η απόκλιση ενός πλατυποδικού ποδιού από το φυσιολογικό, επηρεάζει τα γόνατα και την ευθύγραμμη θέσης της μέσης και της πλάτης.

Αντίστοιχα προβλήματα δημιουργεί και η βλαισοποδία. Με τη βλαισοποδία τα πόδια γέρνουν και ενώνουν στο σημείο των γονάτων. Συνήθως τα παιδιά παρουσιάζουν βλαισοπλατυποδία, χωρίς αυτό όμως να είναι απαραίτητο. Υπάρχει ένα μικρό ποσοστό παιδιών που παρουσιάζουν βλαισοποδία χωρίς να έχουν πλατυποδία.

Σύμφωνα με τις νέες έρευνες, έχουν αποκλειστεί τα ειδικά πέλματα που φορούσαν παλαιότερες γενιές, τύπου μεταλλικά και άκαμπτα πέλματα. Ένας σωστός πάτος που έχει στόχο την ουσιαστική παρέμβαση σε ένα παιδικό πόδι, πρέπει να είναι σχεδιασμένος και μελετημένος για κάθε παιδί και για κάθε πόδι ξεχωριστά. Τα υλικά κατασκευής πρέπει να είναι σταθερά αλλά εύκαμπτα, ειδικά στο πρόσθιο μέρος του ποδιού. Με αυτόν τον τρόπο το πόδι στηρίζεται στα σημεία που πρέπει ενώ αφήνει το πρόσθιο μέρος του ποδιού να δουλεύει σαν να είναι ξυπόλητο. Αποτέλεσμα είναι το πόδι να δέχεται το κορυφαίο αποτέλεσμα, καθώς δέχεται και την παρέμβαση του πέλματος και την προσωπική αυτοβελτίωση που έρχεται με την εκγύμναση του ποδιού.

Στο εμβιομηχανικό κέντρο Sole-med, κάθε παιδί αντιμετωπίζεται ως μεμονωμένη περίπτωση και αξιολογείται σύμφωνα με τα αποτελέσματα του σύγχρονου 3D Laser πελματογράφου και προσωπικών στοιχείων ανάπτυξης , ιστορικού και δεδομένων άθλησης ή χόμπι. Συμπληρωματικά με τον εξατομικευμένο παιδικό πάτο, παραδίδουμε ειδικό ασκησιολόγιο και συμβουλές για να παρέχουμε στο παιδί μία ολοκληρωμένη και ουσιαστική παρέμβαση.

Το πελματογράφημα δεν ενοχλεί τα παιδιά, ενώ είναι απόλυτα ακίνδυνο  και ανώδυνο.

Πως η διατροφή βοηθά στη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας
Το ουρικό οξύ είναι το τελικό προϊόν του μεταβολισμού των πουρινικών βάσεων (αδενίνη, γουανίνη, ξανθίνη, υποξανθίνη), οι οποίες αποτελούν τμήμα των νουκλεϊκών οξέων (DNA, RNA). Τα 2/3 του ουρικού που παράγονται καθημερινά απεκκρίνονται από τους νεφρούς και το υπόλοιπο 1/3 απεκκρίνεται με τα κόπρανα. Οι φυσιολογικές τιμές του στο αίμα κυμαίνονται μεταξύ 3,5-7,2 mg /dl στους άνδρες, 2,6-6,0 mg / dl στις γυναίκες και 2,0-5,5 mg /dl στα παιδιά. Το ουρικό οξύ αποτελεί ένα τελικό προϊόν αποικοδόμησης μεταβολικής πορείας που συγχρόνως παίζει και σημαντικό προστατευτικό ρόλο στον οργανισμό. Αυτό συμβαίνει γιατί είναι ένα από τα κυριότερα ενδογενή αντιοξειδωτικά στο σώμα και εκκαθαριστής ελευθέρων ριζών υψηλής δραστικότητας.
Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος (ΣΕΛ) και διατροφή
Ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος (ΣΛΕ) είναι μια αυτοάνοση ασθένεια στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στους ιστούς του, προκαλώντας ευρεία φλεγμονή και βλάβη ιστών στα προσβεβλημένα όργανα. Μπορεί να επηρεάσει τις αρθρώσεις, το δέρμα, τον εγκέφαλο, τους πνεύμονες, τους νεφρούς και τα αιμοφόρα αγγεία. Δεν υπάρχει θεραπεία για τον λύκο, αλλά οι ιατρικές παρεμβάσεις και οι αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν να βοηθήσουν τον ασθενή να τον ελέγξει.
Nερό: Ποια η συμβολή του στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας;
Τα αίτια της δυσκοιλιότητας είναι πολλαπλά και περιλαμβάνουν ενδοκρινικούς και μεταβολικούς παράγοντες, νευρολογικές και ψυχολογικές ασθένειες, συνεχής φαρμακοθεραπεία, ανισορροπία ηλεκτρολυτών, ακινησία, μειωμένο αίσθημα της δίψας, μειωμένη πρόσληψη νερού και φυτικών ινών. Μόνο στις περιπτώσεις μειωμένης πρόσληψης φυτικών ινών και νερού από τον ασθενή, καθώς και χαμηλών επιπέδων φυσικής δραστηριότητας, έχει παρατηρηθεί βελτίωση των συμπτωμάτων της νόσου με την αντίστοιχη αύξησή τους, ύστερα από κατάλληλη σύσταση.
Συμφύσεις Εντέρου και Διατροφή
Οι συμφύσεις του εντέρου είναι στρώματα/ταινίες από ουλώδη ιστό που αναπτύσσονται εντός της κοιλιακής χώρας και συνδέουν μεταξύ τους είτε διάφορα όργανα είτε τα όργανα με το κοιλιακό τοίχωμα (περιτόναιο). Υπό φυσιολογικές συνθήκες οι επιφάνειες του κοιλιακού τοιχώματος και των οργάνων είναι λείες και δεν έρχονται σε επαφή μεταξύ τους. Ωστόσο, στην περίπτωση της ύπαρξης συμφύσεων οι επιφάνειες αυτές μπορεί να προσκολληθούν μεταξύ τους. Επιπλέον οι συμφύσεις στο έντερο μπορεί να προκαλέσουν συστροφή, τράβηγμα ή συμπίεση των ενδοκοιλιακών οργάνων οδηγώντας εντέλει σε εντερική απόφραξη.
Προσοχή στη μερίδα για να «νικήσετε» τον διαβήτη
Πολλοί από εμάς συνηθίζουμε να σερβίρουμε μεγάλες ποσότητες, να επιτρέπουμε στο μάτι μας να είναι αχόρταγο και να μην αφήνουμε φαγητό στο πιάτο, επειδή είναι η «δύναμή» μας. Για τους περισσότερους η συμπεριφορά αυτή απλά ισοδυναμεί με παραπάνω θερμίδες, για τα άτομα ωστόσο που πάσχουν από διαβήτη η μεγαλύτερη μερίδα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές.
Το φαινόμενο fatism: Ο ρατσισμός των ...κιλών
Υπάρχει ρατσισμός εναντίον των παχύσαρκων ατόμων; Ναι, σύμφωνα με πολλές κοινωνιο-ψυχολογικές μελέτες, αν και ο ευρύτερος πληθυσμός δεν παραδέχεται άμεσα ότι κάνει διακρίσεις με βάση τα κιλά. Όμως, οι συχνά πασίγνωστες και ανιαρές υποδείξεις στα υπέρβαρα άτομα για τους τρόπους ελέγχου του βάρους, οι υπόκωφες συμπεριφορές ειρωνείας, περιφρόνησης και οίκτου, συνθέτουν το φαινόμενο fatism, τον ρατσισμό των κιλών. Συχνά, η χρήση σκληρής γλώσσας περιέχει απειλές, σχετικές με τους κινδύνους υγείας, και σχόλια για την αδύναμη προσωπικότητα του παχύσαρκου ατόμου. Ο ευρύτερος πληθυσμός πιστεύει ότι το βάρος είναι απολύτως ελέγξιμο και ότι κάτι τρέχει με την θέληση του παχύσαρκου ατόμου.
Οικογενειακή θεραπεία στην παχυσαρκία
Η παχυσαρκία στις μέρες μας έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας και για τις προηγμένες χώρες αποτελεί σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας. Στην Ελλάδα, η παιδική παχυσαρκία έχει πάρει επίσης ανησυχητικές διαστάσεις.
Ποιες τροφές είναι σύμμαχοι στην αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη;
Ο καρκίνος του προστάτη είναι ο πιο διαδομένος τύπος καρκίνου στους άντρες και αρκετά συχνά μπορεί να αποτελέσει και αιτία θανάτου. Ο προστάτης είναι από τους σημαντικότερους αδένες στο σώμα των ανδρών και υπεύθυνος για την αναπαραγωγική διαδικασία. Η διάγνωση του καρκίνου του προστάτη αλλά ταυτόχρονα και η πρόληψη του μπορεί να επιτευχθεί με μια απλή εξέταση αίματος που ονομάζεται PSA. To PSA είναι μια πρωτεΐνη του προστάτη, για την ακρίβεια ένα ειδικό αντιγόνο, που εμφανίζεται στο αίμα των ανδρών. Βέβαια, εφόσον διαπιστωθεί δυσλειτουργία θα πρέπει να γίνει περαιτέρω δακτυλοσκοπική εξέταση και βιοψία.
Σακχαρώδης Διαβήτης, η αναγκαιότητα του αυτοελέγχου
Ακούμε καθημερινά ειδήσεις για τις επιπτώσεις της ασθένειας στη ζωή και υγεία των πασχόντων, στην ποιότητα ζωής και το κοινωνικό κόστος. Οι ίδιοι οι ασθενείς πιέζονται από τους οργανισμούς και τους λειτουργούς υγείας να κάνουν χρήση της αυτομέτρησης σακχάρου. Γιατί όμως;